We leven in een wereld vol met crisissen. Of ze nu veroorzaakt worden door terrorisme, oorlog of natuur- rampen, deze incidenten van menselijke catastrofe brengen op grote schaal onzekerheid, onveiligheid en angst voort. Zelf zij die niet direct beïnvloed worden door het geweld ervaren toegenomen stress en leed.

Daarnaast zijn er de factoren van religieuze en raciale intolerantie – welke allemaal leiden tot een atmosfeer van wantrouwen en afbreuk doen aan datgene waar onze gemeenschap uit opgebouwd is immigratie wordt voortdurend onder de publieke aandacht gebracht met de achterdocht dat buitenlanders maatschappelijke kwalen kunnen importeren. In de media wordt dagelijks het politieke beeld geschetst van corruptie en cynisme. Dit alles draagt bij aan het creëren van een gevaarlijke sociale situatie.

Een andere factor die het vertrouwen in de medemens vernietigt is criminaliteit. Of het nu de georganiseerde misdaad is of de willekeurige daden van opstandige jeugdbendes, onze rechtbanken en politie doen hun best om misdadigers van de bevolking te scheiden en schade en rotzooi te voorkomen, maar hoe laten we de mensen zich weer veilig voelen? Hoe gaan we voorkomen dat de volgende generatie van criminelen zich vormt?

In deze toch al complexe problemen zijn de meer persoonlijke probleem-situaties van individuen verweven – de benarde situatie van werkeloosheid en armoede, waarvoor een sterke behoefte bestaat aan een goede oplossing. Hele steden en landen zijn uiteen gevallen vanwege deze factoren, en de geschiedenis is bezaaid met voorbeelden. Als we economische zekerheid willen bereiken, dan moet er ook afdoende met deze persoonlijke noodtoestanden omgegaan worden.

En deze zaken behandelen nog niet eens terloops de enorme kosten voor de samenleving die veroorzaakt worden door ongelukkigheid, vooroordelen en ziekte – een toestand die iedere dag miljoenen beïnvloedt.

Zijn dit de onvermijdelijke consequenties van de zogenaamde moderne samenleving, of kan er iets aan gedaan worden?